LEKARZA RODZINNEGO 
Opieka długoterminowa - oznacza udzielanie profesjonalnej pomocy w rozwiązywaniu problemów zdrowotnych związanych z samodzielnym funkcjonowaniem w środowisku domowym osobom chorym przewlekle, chorym nieuleczalnie, niedołężnym, unieruchomionym z powodu urazu, niepełnosprawnym fizycznie lub psychicznie, z powodu niedołężności wieku starszego.
W ramach ubezpieczenia zdrowotnego w NFZ pacjenci mogą korzystać z następujących usług opieki długoterminowej:
Świadczenia w powyższym rodzaju realizowane są w:
Zadaniem stacjonarnych zakładów długoterminowej opieki zdrowotnej jest okresowe lub stałe objęcie całodobową pielęgnacją i kontynuacją leczenia osób przewlekle chorych oraz osób, które przebyły leczenie szpitalne, mają ukończony proces diagnozowania, leczenia operacyjnego lub intensywnego leczenia zachowawczego, nie wymagają już dalszej hospitalizacji, jednak ze względu na stan zdrowia i stopień niepełnosprawności oraz brak możliwości samodzielnego funkcjonowania w środowisku domowym są niezdolne do samoopieki oraz wymagają kontroli lekarskiej, profesjonalnej pielęgnacji i rehabilitacji oraz zapewnienia opieki pielęgniarskiej.
W zakładach stacjonarnych opieki długoterminowej mogą być również realizowane świadczenia na rzecz pacjentów z niewydolnością oddechową, wymagających stosowania ciągłej terapii oddechowej przy pomocy respiratora, lecz niewymagających hospitalizacji w oddziałach intensywnej terapii (po spełnieniu przez zakład określonych przez NFZ wymogów).
Domowa opieka nad pacjentami wentylowanymi mechanicznie to kompleksowe świadczenie realizowane przez lekarza, pielęgniarkę i rehabilitanta nad obłożnie chorymi z niewydolnością oddechową, wymagającymi stosowania inwazyjnej (przy pomocy respiratora, przez rurkę tracheostomijną) bądź nieinwazyjnej (przez różnorodne ustniki, maski) ciągłej lub okresowej terapii oddechowej.
Ten rodzaj opieki przeznaczony jest dla pacjentów niewymagających pobytu w zakładach opieki całodobowej, jednak wymagających stałego specjalistycznego nadzoru lekarza, profesjonalnej pielęgnacji i rehabilitacji. Pacjent musi wyrazić świadomą zgodę na ten rodzaj leczenia (w przypadku dzieci wymagana jest zgoda opiekunów prawnych).
Pielęgniarska opieka długoterminowa to opieka nad obłożnie i przewlekle chorymi przebywającymi w domu. Pacjenci objęci tą opieką nie wymagają leczenia w warunkach stacjonarnych. Ze względu na istniejące problemy zdrowotne wymagają jednak systematycznej i intensywnej opieki pielęgniarskiej udzielanej w warunkach domowych i realizowanej we współpracy z lekarzem POZ.
Oddział medycyny paliatywnej i hospicjum stacjonarne przeznaczone są przede wszystkim dla pacjentów w schyłkowym okresie życia, z trudnymi do kontroli objawami w przebiegu: przewlekłych, zagrażających życiu chorób układu mięśniowo - nerwowego, uszkodzenia mózgu, zapalenia trzustki, niepoddających się leczeniu odleżyn, oraz dla pacjentów z innymi schorzeniami bez nadziei na wyleczenie. Odział medycyny paliatywnej/ hospicjum stacjonarne nie może funkcjonować w ramach innego oddziału szpitalnego, musi być odrębną komórką organizacyjną zakładu opieki zdrowotnej.
Poradnia medycyny paliatywnej sprawuje opiekę wobec chorych, którzy mogą przybyć do poradni lub - ze względu na ograniczoną możliwość poruszania się, ale stabilny stan ogólny - wymagają wizyt domowych, jednak nie częściej niż 2 razy w tygodniu.
W ramach poradni medycyny paliatywnej udzielane są:
W hospicjum domowym ciągłą, wielodyscyplinarną, całościową opieką obejmuje się chorych z zaawansowanymi, nie poddającymi się leczeniu przyczynowemu, postępującymi, zagrażającymi życiu chorobami przewlekłymi o złym rokowaniu.
Pacjentom objętym pomocą hospicjum domowego przysługują co najmniej dwie wizyty lekarskie w miesiącu, natomiast wizyty pielęgniarskie - w zależności od potrzeb, lecz nie mniej niż 2 razy w tygodniu oraz udzielanie porad telefonicznych w każdym dniu tygodnia (o ile wystąpi taka potrzeba). Wizyty innych członków zespołu hospicjum domowego (psychologa, fizjoterapeuty) ustalane są przez lekarza sprawującego opiekę indywidualnie, w zależności od potrzeb pacjenta.
- świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych,
- świadczeń opieki paliatywno-hospicyjnej.
Świadczenia w powyższym rodzaju realizowane są w:
- warunkach stacjonarnych:
- zakład opieki długoterminowej (pielęgnacyjno-opiekuńczy lub opiekuńczo-leczniczy),
- warunkach domowych:
- w zespołach długoterminowej opieki domowej dla pacjentów wentylowanych mechanicznie,
- w ramach pielęgniarskiej opieki długoterminowej.
Zadaniem stacjonarnych zakładów długoterminowej opieki zdrowotnej jest okresowe lub stałe objęcie całodobową pielęgnacją i kontynuacją leczenia osób przewlekle chorych oraz osób, które przebyły leczenie szpitalne, mają ukończony proces diagnozowania, leczenia operacyjnego lub intensywnego leczenia zachowawczego, nie wymagają już dalszej hospitalizacji, jednak ze względu na stan zdrowia i stopień niepełnosprawności oraz brak możliwości samodzielnego funkcjonowania w środowisku domowym są niezdolne do samoopieki oraz wymagają kontroli lekarskiej, profesjonalnej pielęgnacji i rehabilitacji oraz zapewnienia opieki pielęgniarskiej.
W zakładach stacjonarnych opieki długoterminowej mogą być również realizowane świadczenia na rzecz pacjentów z niewydolnością oddechową, wymagających stosowania ciągłej terapii oddechowej przy pomocy respiratora, lecz niewymagających hospitalizacji w oddziałach intensywnej terapii (po spełnieniu przez zakład określonych przez NFZ wymogów).
Domowa opieka nad pacjentami wentylowanymi mechanicznie to kompleksowe świadczenie realizowane przez lekarza, pielęgniarkę i rehabilitanta nad obłożnie chorymi z niewydolnością oddechową, wymagającymi stosowania inwazyjnej (przy pomocy respiratora, przez rurkę tracheostomijną) bądź nieinwazyjnej (przez różnorodne ustniki, maski) ciągłej lub okresowej terapii oddechowej.
Ten rodzaj opieki przeznaczony jest dla pacjentów niewymagających pobytu w zakładach opieki całodobowej, jednak wymagających stałego specjalistycznego nadzoru lekarza, profesjonalnej pielęgnacji i rehabilitacji. Pacjent musi wyrazić świadomą zgodę na ten rodzaj leczenia (w przypadku dzieci wymagana jest zgoda opiekunów prawnych).
Pielęgniarska opieka długoterminowa to opieka nad obłożnie i przewlekle chorymi przebywającymi w domu. Pacjenci objęci tą opieką nie wymagają leczenia w warunkach stacjonarnych. Ze względu na istniejące problemy zdrowotne wymagają jednak systematycznej i intensywnej opieki pielęgniarskiej udzielanej w warunkach domowych i realizowanej we współpracy z lekarzem POZ.
Oddział medycyny paliatywnej i hospicjum stacjonarne przeznaczone są przede wszystkim dla pacjentów w schyłkowym okresie życia, z trudnymi do kontroli objawami w przebiegu: przewlekłych, zagrażających życiu chorób układu mięśniowo - nerwowego, uszkodzenia mózgu, zapalenia trzustki, niepoddających się leczeniu odleżyn, oraz dla pacjentów z innymi schorzeniami bez nadziei na wyleczenie. Odział medycyny paliatywnej/ hospicjum stacjonarne nie może funkcjonować w ramach innego oddziału szpitalnego, musi być odrębną komórką organizacyjną zakładu opieki zdrowotnej.
Poradnia medycyny paliatywnej sprawuje opiekę wobec chorych, którzy mogą przybyć do poradni lub - ze względu na ograniczoną możliwość poruszania się, ale stabilny stan ogólny - wymagają wizyt domowych, jednak nie częściej niż 2 razy w tygodniu.
W ramach poradni medycyny paliatywnej udzielane są:
- porady lekarskie, psychologiczne,
- porady lekarsko-pielęgniarskie w domu chorego,
- konsultacje lekarskie, w tym również chorych, którzy nie zostali zakwalifikowani do hospicjum domowego,
- wsparcie rodzinie chorego.
W hospicjum domowym ciągłą, wielodyscyplinarną, całościową opieką obejmuje się chorych z zaawansowanymi, nie poddającymi się leczeniu przyczynowemu, postępującymi, zagrażającymi życiu chorobami przewlekłymi o złym rokowaniu.
Pacjentom objętym pomocą hospicjum domowego przysługują co najmniej dwie wizyty lekarskie w miesiącu, natomiast wizyty pielęgniarskie - w zależności od potrzeb, lecz nie mniej niż 2 razy w tygodniu oraz udzielanie porad telefonicznych w każdym dniu tygodnia (o ile wystąpi taka potrzeba). Wizyty innych członków zespołu hospicjum domowego (psychologa, fizjoterapeuty) ustalane są przez lekarza sprawującego opiekę indywidualnie, w zależności od potrzeb pacjenta.
